Aktualne zasady przewozu zwierząt do Wielkiej Brytanii (Brexit)

Podróże po różnych krajach są niezwykle interesujące i jeszcze ciekawsze, kiedy możemy ze sobą zabrać pupila. Niestety, ze względu na wyjście Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej, czyli tzw. Brexit, przewożenie psów i kotów na Wyspy i z powrotem stało się znacznie bardziej sformalizowane niż w czasach, gdy Wielka Brytania była częścią unijnego systemu paszportów dla zwierząt domowych. Dobra wiadomość jest taka, że przy odpowiednim przygotowaniu – rozłożonym w czasie i zaplanowanym z wyprzedzeniem – podróż z psem, kotem czy fretką nadal jest jak najbardziej możliwa. W tym artykule zbieramy w jednym miejscu aktualne zasady obowiązujące w obu kierunkach: z Wielkiej Brytanii do Unii Europejskiej oraz z powrotem, wraz z praktycznym harmonogramem przygotowań i odpowiedziami na najczęstsze pytania, jakie słyszymy od właścicieli w naszym gabinecie przy ulicy Siemieńskiego.

Co dokładnie zmienił Brexit w przewozie zwierząt?

Zanim Wielka Brytania opuściła struktury Unii Europejskiej, przewożenie psów i kotów pomiędzy Wyspami a kontynentem odbywało się na zasadach unijnego paszportu dla zwierzaka – jednego dokumentu, ważnego przez całe życie zwierzęcia, potwierdzającego mikroczip oraz historię szczepień przeciwko wściekliźnie. Po Brexicie Wielka Brytania uzyskała w unijnym systemie status tzw. kraju trzeciego (dokładnie: kraju trzeciego z tzw. listy części drugiej), co oznacza dodatkowe formalności przy wjeździe na teren Unii Europejskiej. W praktyce dla właściciela psa lub kota oznacza to, że sam fakt posiadania mikroczipa i szczepienia przeciwko wściekliźnie już nie wystarcza – zwierzę musi teraz podróżować z odpowiednim, aktualnym dokumentem wystawionym krótko przed wyjazdem.

Co więcej, te zasady wciąż się zmieniają. Od 22 kwietnia 2026 roku obowiązuje kolejna istotna zmiana: mieszkańcy Wielkiej Brytanii przestali korzystać z unijnych paszportów dla zwierząt przy wjeździe do Unii Europejskiej. Paszporty wystawione w Wielkiej Brytanii, a także starsze paszporty unijne, którymi część opiekunów posługiwała się od lat, mogą nie być już honorowane jako dokument wjazdowy do UE. Ich miejsce zajęło świadectwo zdrowia zwierzęcia domowego (ang. Animal Health Certificate, w skrócie AHC), wystawiane odrębnie na każdą podróż.

Co ta zmiana oznacza dla polskich opiekunów psów i kotów?

Warto się na chwilę zatrzymać, ponieważ zmiana z 22 kwietnia 2026 roku bywa myląca, gdy czyta się o niej w wiadomościach kierowanych przede wszystkim do mieszkańców Wielkiej Brytanii. Nowa zasada – zastąpienie unijnego paszportu świadectwem zdrowia zwierzęcia – dotyczy przede wszystkim zwierząt zamieszkałych na stałe w Wielkiej Brytanii i podróżujących do Unii Europejskiej.

Dla większości naszych pacjentów, czyli psów i kotów mieszkających w Polsce, sytuacja wygląda inaczej i pozostaje prostsza:

• jeśli Państwa pupil ma polski, unijny paszport dla zwierząt domowych, wystawiony przez uprawnionego lekarza weterynarii w Polsce, z aktualnym wpisem o szczepieniu przeciwko wściekliźnie – to właśnie ten paszport pozostaje właściwym dokumentem na całą podróż, zarówno przy wjeździe do Wielkiej Brytanii, jak i przy powrocie do Polski;
• nowe świadectwo zdrowia zwierzęcia nie jest wymagane od obywateli Polski ani innych krajów Unii Europejskiej podróżujących ze swoim zwierzęciem – dotyczy ono zwierząt zarejestrowanych i zamieszkałych w Wielkiej Brytanii, wjeżdżających do UE;
• wjeżdżając do Wielkiej Brytanii z Polski, nasz pupil nadal musi spełnić komplet warunków opisanych w dalszej części artykułu: mikroczip, ważne szczepienie przeciwko wściekliźnie odnotowane w paszporcie oraz, w przypadku psów, odrobaczenie przeciw tasiemcowi Echinococcus multilocularis 24–120 godzin przed wjazdem na Wyspy.

Dlaczego niektóre kraje mają dodatkowe wymagania?

Zasady dotyczące odrobaczania na tasiemca czy dłuższego oczekiwania po szczepieniu nie są przypadkowe – wynikają z tego, że Wielka Brytania, Irlandia, Irlandia Północna, Finlandia, Malta i Norwegia od lat utrzymują status obszarów wolnych od tasiemca Echinococcus multilocularis, pasożyta stosunkowo powszechnego w wielu krajach kontynentalnej Europy, w tym w Polsce. Dodatkowe wymogi mają chronić lokalną populację zwierząt, a pośrednio też ludzi, bo larwalna postać tego pasożyta może wywoływać poważną chorobę odzwierzęcą, przed wprowadzeniem pasożyta wraz z podróżującymi zwierzętami. To dlatego zasady różnią się w zależności od kraju docelowego, a nie są jednolite dla całej Unii Europejskiej.

Wyjazd z psem lub kotem z Wielkiej Brytanii do Unii Europejskiej

Każdy pies, kot i fretka podróżujące z Wielkiej Brytanii do krajów Unii Europejskiej muszą spełnić kilka podstawowych warunków.

Mikroczip

Zwierzę musi być oznakowane mikroczipem zgodnym z normą ISO, wszczepionym przed wykonaniem szczepienia przeciwko wściekliźnie lub najpóźniej w tym samym dniu. Weterynarz sprawdza numer mikroczipa przy okazji szczepienia i odnotowuje go w dokumentacji – to od tego numeru zaczyna się cała historia podróżna zwierzęcia.

Aktualne szczepienie przeciwko wściekliźnie

Szczepienie musi być ważne przez cały okres podróży, a zwierzę musi mieć ukończone przynajmniej 12 tygodni w chwili szczepienia. Kluczowa zasada, o której zapomina wielu opiekunów: od dnia pierwszego, pierwotnego szczepienia przeciwko wściekliźnie musi upłynąć 21 dni, zanim zwierzę będzie mogło wjechać na teren Unii Europejskiej. Ten okres oczekiwania nie dotyczy kolejnych szczepień przypominających, pod warunkiem że zostały podane, zanim poprzednie szczepienie straciło ważność.

Świadectwo zdrowia zwierzęcia (Animal Health Certificate)

Od 22 kwietnia 2026 roku to właśnie świadectwo zdrowia zwierzęcia domowego, a nie unijny paszport, jest podstawowym dokumentem dla mieszkańców Wielkiej Brytanii podróżujących z pupilem do Unii Europejskiej. Świadectwo:

• musi zostać wystawione przez upoważnionego lekarza weterynarii (tzw. Official Veterinarian) nie wcześniej niż 10 dni przed planowaną podróżą,
• potwierdza mikroczip, szczepienie przeciwko wściekliźnie oraz ogólny stan zdrowia zwierzęcia,
• jest ważne na pojedynczy wjazd do Unii Europejskiej, ale po wjeździe można z niego korzystać przez kolejne 6 miesięcy – zarówno do dalszych podróży wewnątrz Unii, jak i do powrotu do Wielkiej Brytanii – o ile szczepienie przeciwko wściekliźnie pozostaje w tym czasie ważne,
• na każdą kolejną podróż z Wielkiej Brytanii do Unii Europejskiej trzeba wystawić zupełnie nowe świadectwo.

Na samą wizytę warto zabrać dotychczasową dokumentację zdrowotną zwierzęcia, na przykład poprzedni paszport lub książeczkę zdrowia, dokładną datę planowanego wjazdu do Unii Europejskiej oraz informację o trasie i środku transportu – niektóre pola świadectwa wymagają podania tych szczegółów, a ich wcześniejsze przygotowanie skraca czas samej wizyty.

W praktyce oznacza to, że wizytę u weterynarza w celu wystawienia świadectwa najlepiej zaplanować możliwie blisko terminu wyjazdu, ale z pewnym zapasem – termin wizyty u lekarza uprawnionego do wystawiania takich dokumentów bywa trudno złapać w ostatniej chwili – pamiętając jednocześnie o wcześniejszym dopilnowaniu mikroczipa i szczepienia.

Odrobaczanie przeciw tasiemcowi – tylko w niektórych przypadkach

To jeden z częstszych powodów nieporozumień. Obowiązkowe leczenie przeciw tasiemcowi Echinococcus multilocularis, podawane 24–120 godzin przed wjazdem, dotyczy wyłącznie psów – nie kotów ani fretek – i wyłącznie podróży do krajów uznawanych za wolne od tego pasożyta, takich jak Irlandia, Irlandia Północna, Finlandia, Malta czy Norwegia. Jeśli wybieramy się z psem na przykład do Francji, Niemiec czy Hiszpanii, odrobaczenie przed wjazdem do Unii Europejskiej nie jest wymagane – warto jednak pamiętać, że regularne odrobaczanie psa jest zawsze dobrą praktyką profilaktyczną, niezależnie od planów podróży.

Fretki i inne gatunki

Opisane wyżej zasady – mikroczip, szczepienie przeciwko wściekliźnie oraz odpowiedni dokument podróży – obowiązują również fretki domowe. W przypadku innych gatunków zwierząt towarzyszących, takich jak gryzonie, ptaki czy gady, obowiązują zupełnie odrębne przepisy sanitarne i przewozowe, a wiele z nich w ogóle nie kwalifikuje się do przewozu na zasadach standardowych dla zwierząt domowych. W razie wątpliwości co do konkretnego gatunku najlepiej wcześniej skontaktować się zarówno z przewoźnikiem, jak i z lekarzem weterynarii.

Powrót do Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej

Dla obywateli Unii Europejskiej wjeżdżających do Wielkiej Brytanii zasady pozostają w dużej mierze takie, jak dotychczas, i obejmują:

• prawidłowe oznakowanie zwierzęcia mikroczipem,
• posiadanie ważnego paszportu wystawionego w kraju Unii Europejskiej lub brytyjskiego świadectwa zdrowia zwierzęcia, z odnotowanym szczepieniem przeciwko wściekliźnie – podróż musi odbywać się w okresie ważności tego szczepienia,
• odrobaczenie przeciwko tasiemcowi Echinococcus multilocularis, które w tym kierunku dotyczy każdego psa wjeżdżającego do Wielkiej Brytanii, niezależnie od miejsca docelowego na Wyspach – zabieg musi zostać wykonany 24–120 godzin przed podróżą i odnotowany w dokumencie podróży zwierzęcia.

To ważna asymetria, o której warto pamiętać: o ile jadąc z Wielkiej Brytanii do większości krajów Unii Europejskiej psa nie trzeba odrobaczać przed wjazdem, o tyle wjeżdżając z powrotem do Wielkiej Brytanii odrobaczenie jest obowiązkowe dla każdego psa, bez wyjątków.

Zwierzęta domowe mogą wjeżdżać na teren Wielkiej Brytanii wyłącznie w wyznaczonych, zatwierdzonych przez brytyjski rząd miejscach i za pośrednictwem zatwierdzonych przewoźników – najczęściej są to trasy promowe lub Eurotunnel, obsługujące pasażerów z pupilami przez porty takie jak Calais, Caen czy Dunkierka, gdzie przed wjazdem na prom lub do tunelu przeprowadzana jest kontrola dokumentów i mikroczipa zwierzęcia. Lista zatwierdzonych tras i przewoźników może się zmieniać, dlatego rezerwację przejazdu z pupilem najlepiej robić z wyprzedzeniem i bezpośrednio u przewoźnika potwierdzić aktualne zasady.

Dobrą wiadomością dla podróżnych jest to, że nie jest wymagane dodatkowe badanie poziomu przeciwciał przeciwko wściekliźnie ani wysyłanie próbki krwi zwierzęcia do laboratorium – ten wymóg, uciążliwy w pierwszych latach po Brexicie, został zniesiony w ramach porozumienia uznającego status Wielkiej Brytanii.

Samochodem, promem czy samolotem – jak wybrać sposób podróży z pupilem?

Wybór środka transportu wpływa nie tylko na komfort podróży, ale też na dodatkowe wymagania formalne, o których warto wiedzieć wcześniej.

Podróż samochodem przez tunel pod kanałem La Manche lub promem

To najczęściej wybierana opcja przez właścicieli podróżujących własnym autem, na przykład z Polski przez Niemcy, Belgię czy Francję. Eurotunel oferuje specjalne terminale kontroli zwierząt w pobliżu Calais, gdzie przed wjazdem do tunelu sprawdzany jest mikroczip oraz dokumenty zwierzęcia. Podobną kontrolę prowadzą operatorzy promów na trasach z Calais, Dunkierki czy Caen. Warto:

• zarezerwować przejazd odpowiednio wcześnie, zaznaczając w rezerwacji, że podróżujemy ze zwierzęciem,
• doliczyć dodatkowy czas na kontrolę dokumentów przy terminalu – zwykle trzeba stawić się wcześniej niż przy standardowym odjeździe,
• zabezpieczyć zwierzę w transporterze lub na smyczy i w szelkach, zgodnie z zasadami konkretnego przewoźnika.

Podróż samolotem

Nie wszystkie linie lotnicze przewożą zwierzęta, a te, które to robią, mają zwykle własne, dodatkowe wymagania dotyczące rozmiaru i typu transportera, maksymalnej wagi zwierzęcia, przewozu w kabinie pasażerskiej lub w luku bagażowym, a także sezonowych ograniczeń temperaturowych. Zwierzę i tak musi spełniać wszystkie opisane w tym artykule wymogi weterynaryjne – dokumenty lotnicze są dodatkowym, a nie zastępczym elementem formalności.

Podróż z więcej niż jednym zwierzęciem

Jeśli podróżują Państwo z więcej niż jednym psem lub kotem, każde zwierzę musi indywidualnie spełniać wszystkie opisane wymogi – własny mikroczip, własny wpis szczepienia przeciwko wściekliźnie oraz, jeśli dotyczy, własne odrobaczenie przeciw tasiemcowi, odnotowane oddzielnie w dokumencie podróży każdego zwierzęcia. Niektórzy przewoźnicy dodatkowo ograniczają liczbę zwierząt przypadających na jednego pasażera lub jeden pojazd, dlatego warto to sprawdzić przed rezerwacją, szczególnie planując podróż z kilkoma pupilami jednocześnie.

Przeprowadzka na stałe a krótki wyjazd – czy zasady się różnią?

Opisane wyżej wymagania dotyczą każdego wjazdu zwierzęcia na dane terytorium, niezależnie od tego, czy planujemy tygodniowy urlop, czy przeprowadzkę na stałe. Warto jednak pamiętać, że przy przeprowadzce na stałe pojawiają się dodatkowe kwestie, niezwiązane bezpośrednio z samą podróżą:

• rejestracja zwierzęcia u nowego lekarza weterynarii w kraju docelowym oraz kontynuacja profilaktyki, takiej jak odrobaczanie, szczepienia czy regularne przeglądy zdrowotne,
• ewentualne różnice w lokalnych przepisach, dotyczące na przykład niektórych ras psów uznawanych w danym kraju za potencjalnie niebezpieczne,
• zaplanowanie transportu zapasu rzeczy zwierzęcia, w tym karmy, na pierwsze tygodnie w nowym miejscu, zanim zdążymy zapoznać się z lokalnym rynkiem produktów.

W obu przypadkach – zarówno przy krótkim wyjeździe, jak i przy przeprowadzce na stałe – najlepszym pierwszym krokiem jest wizyta u weterynarza, podczas której wspólnie ustalimy szczegółowy plan przygotowań dopasowany do Państwa konkretnej sytuacji.

Co grozi za niespełnienie wymagań?

Zwierzęta, które nie spełniają wymaganych warunków – na przykład mają nieaktualne szczepienie, brak właściwego dokumentu albo nie przeszły wymaganego odrobaczenia – mogą zostać zatrzymane na granicy i poddane kwarantannie, która w skrajnych przypadkach trwać może nawet do 4 miesięcy. To nie tylko ogromny stres dla zwierzęcia i opiekuna, ale też realne koszty i komplikacje logistyczne. Zdecydowanie lepiej poświęcić kilka tygodni na staranne przygotowanie niż ryzykować taką sytuację.

Harmonogram przygotowań – jak zaplanować podróż z psem lub kotem

Przygotowanie do podróży z pupilem między Wielką Brytanią a Unią Europejską dobrze jest rozłożyć na kilka etapów. Poniżej przykładowy harmonogram dla wyjazdu z Wielkiej Brytanii do UE:

1. Od 6–8 tygodni przed wyjazdem – umów wizytę kontrolną u weterynarza, sprawdź mikroczip (jeśli zwierzę go nie ma, zostanie wszczepiony podczas tej wizyty) oraz historię szczepień przeciwko wściekliźnie.
2. Jeśli to pierwsze szczepienie przeciwko wściekliźnie – podaj je jak najwcześniej, pamiętając o obowiązkowym, nieprzyspieszalnym 21-dniowym okresie oczekiwania przed podróżą.
3. Na 10 dni przed wyjazdem – umów wizytę u lekarza weterynarii uprawnionego do wystawienia świadectwa zdrowia zwierzęcia; pamiętaj, że dokument ten musi zostać wystawiony właśnie w tym oknie czasowym.
4. Jeśli podróżujesz z psem do kraju wymagającego odrobaczenia na tasiemca – Irlandii, Irlandii Północnej, Finlandii, Malty lub Norwegii – zaplanuj podanie leku 24–120 godzin przed wjazdem i poproś weterynarza o odnotowanie tego w dokumentach.
5. Kilka dni przed podróżą – sprawdź wymagania konkretnego przewoźnika: linii lotniczej, promu czy Eurotunelu, w tym zasady dotyczące transportera, wagi zwierzęcia czy ograniczeń rasowych.
6. W dniu podróży – miej przy sobie wszystkie dokumenty w oryginale, a najlepiej dodatkowo w formie zdjęć lub kopii, zapas wody, karmy oraz, w razie potrzeby, leków, które zwierzę przyjmuje na stałe.
7. Planując powrót – pamiętaj, że przy wjeździe do Wielkiej Brytanii obowiązuje odrobaczenie na tasiemca dla każdego psa, więc ten etap trzeba zaplanować także na trasie powrotnej.

Koszty i odpowiedzialność właściciela

Przewożenie psów, kotów i fretek do oraz z Wielkiej Brytanii odbywa się na koszt właściciela zwierzęcia. Oznacza to, że o wszystkie badania, szczepienia, zabiegi przeciw tasiemcowi oraz dokumenty – w tym świadectwo zdrowia zwierzęcia – musimy zadbać i zapłacić samodzielnie. Koszty poszczególnych usług różnią się w zależności od gabinetu i zakresu wykonanych badań, dlatego najlepiej zapytać o aktualną wycenę bezpośrednio w miejscu, w którym planujemy wykonać poszczególne czynności.

Na całkowity koszt podróży z pupilem składa się zwykle kilka elementów: ewentualne wszczepienie mikroczipa, jeśli zwierzę go jeszcze nie ma, szczepienie przeciwko wściekliźnie, wystawienie świadectwa zdrowia zwierzęcia lub odpowiedni wpis w paszporcie, a w przypadku psów podróżujących do wybranych krajów – zabieg odrobaczenia przeciw tasiemcowi. Do tego warto doliczyć ewentualny koszt transportera, biletu na prom, przejazdu Eurotunelem lub przelotu z pupilem, a także opcjonalne ubezpieczenie podróżne.

O czym jeszcze warto pamiętać, planując podróż z pupilem

Poza samymi formalnościami weterynaryjnymi, przygotowując wyjazd z psem lub kotem, warto wziąć pod uwagę kilka dodatkowych kwestii.

• Zasady przewoźnika – każda linia lotnicza, prom czy Eurotunel ma własne, dodatkowe wymagania dotyczące transporterów, limitów wagowych czy liczby zwierząt na pokładzie. Warto zapoznać się z nimi odpowiednio wcześnie.
• Rasy brachycefaliczne – niektórzy przewoźnicy ograniczają lub całkowicie wykluczają transport lotniczy psów i kotów ras płaskonosych, na przykład buldogów, mopsów czy persów, ze względu na zwiększone ryzyko problemów z oddychaniem podczas lotu.
• Rasy i typy objęte krajowymi ograniczeniami – niezależnie od unijnych i brytyjskich zasad przewozu zwierząt, Wielka Brytania utrzymuje odrębne, krajowe przepisy dotyczące niektórych ras i typów psów uznawanych za potencjalnie niebezpieczne, które mogą wymagać dodatkowych zezwoleń, a w niektórych przypadkach w ogóle wykluczać wjazd danego psa na teren kraju. Jeśli mają Państwo psa rasy lub typu, co do którego istnieją wątpliwości, koniecznie warto to sprawdzić na oficjalnych stronach rządowych na długo przed planowaną podróżą.
• Zwierzęta starsze lub przewlekle chore – długa podróż i zmiana otoczenia to spory stres dla organizmu. Warto omówić z weterynarzem, czy pupil jest w stanie dobrze znieść planowaną podróż i czy nie potrzebuje dodatkowego wsparcia.
• Nigdy nie podawaj samodzielnie leków uspokajających przed podróżą bez konsultacji z weterynarzem – sedacja u zwierząt podróżujących, zwłaszcza drogą lotniczą, może być niebezpieczna i w wielu przypadkach jest wręcz odradzana.
• Zgubiony lub uszkodzony dokument – jeśli paszport lub świadectwo zdrowia ulegnie zgubieniu tuż przed podróżą, skontaktuj się jak najszybciej z weterynarzem, który go wystawił, lub z innym lekarzem uprawnionym do wystawienia duplikatu bądź nowego dokumentu.
• Ubezpieczenie podróżne dla zwierzęcia – warto rozważyć polisę pokrywającą koszty leczenia weterynaryjnego za granicą na wypadek nagłych sytuacji zdrowotnych.

Praktyczna lista – co jeszcze zabrać, podróżując z psem lub kotem

Poza kompletem dokumentów warto przygotować także praktyczne wyposażenie na czas samej podróży:

• Zapas karmy i wody – najlepiej tej samej, do której zwierzę jest przyzwyczajone, w ilości pokrywającej całą podróż oraz pierwsze dni po dotarciu na miejsce, na wypadek trudności ze znalezieniem tego samego produktu za granicą.
• Transporter lub szelki i smycz – dopasowane do wymagań konkretnego przewoźnika oraz do temperamentu zwierzęcia.
• Miska składana oraz legowisko lub koc z domowym zapachem, który pomaga zwierzęciu się uspokoić w nieznanym otoczeniu.
• Zapas leków przyjmowanych na stałe – najlepiej w oryginalnym opakowaniu z opisem dawkowania, z pewnym zapasem na wypadek opóźnień w powrocie.
• Kopie dokumentów – zdjęcia lub kserokopie paszportu, świadectwa zdrowia i zaświadczeń o szczepieniach, przechowywane osobno od oryginałów.
• Dodatkowa identyfikacja – tabliczka z numerem telefonu na obroży to prosty, ale skuteczny sposób identyfikacji, gdyby zwierzę zgubiło się mimo mikroczipa.
• Kontakt do lekarza weterynarii na miejscu – warto wcześniej znaleźć gabinet weterynaryjny w okolicy docelowego miejsca pobytu, na wypadek nagłej potrzeby.

Co zrobić, jeśli zwierzę zachoruje w trakcie podróży lub za granicą?

Nawet najlepiej zaplanowana podróż nie daje stuprocentowej gwarancji, że nic się nie wydarzy. Jeśli zwierzę zachoruje lub ulegnie wypadkowi za granicą:

1. Skontaktuj się z najbliższym lokalnym gabinetem weterynaryjnym – paszport lub świadectwo zdrowia zawiera pełną historię szczepień, co ułatwia lekarzowi na miejscu ocenę sytuacji.
2. Miej wszystkie dokumenty przy sobie przez cały pobyt, nie tylko na czas przekraczania granicy.
3. Jeśli wykupili Państwo ubezpieczenie podróżne dla zwierzęcia, trzymaj pod ręką numer kontaktowy do ubezpieczyciela oraz numer polisy.
4. W razie wątpliwości co do dalszego postępowania można też skontaktować się telefonicznie z naszym gabinetem – choć nie zastąpimy lekarza na miejscu, chętnie pomożemy skonsultować sytuację i podpowiedzieć kolejne kroki.

Najczęstsze pytania

Czy zasady dotyczą tylko psów i kotów?

Nie. Te same podstawowe zasady – mikroczip, szczepienie przeciwko wściekliźnie oraz odpowiedni dokument podróży – obowiązują również fretki. Zasady dotyczące odrobaczania na tasiemca nie mają natomiast zastosowania do kotów i fretek – dotyczą wyłącznie psów.

Jak długo ważne jest świadectwo zdrowia zwierzęcia?

Świadectwo zdrowia zwierzęcia domowego uprawnia do jednorazowego wjazdu do Unii Europejskiej i musi zostać wystawione nie wcześniej niż 10 dni przed wyjazdem. Po wjeździe na teren UE można z niego korzystać przez kolejne 6 miesięcy – zarówno do dalszych podróży po Unii, jak i do powrotu do Wielkiej Brytanii – pod warunkiem że szczepienie przeciwko wściekliźnie pozostaje ważne przez cały ten czas. Na każdy kolejny wyjazd z Wielkiej Brytanii do UE potrzebne jest jednak zupełnie nowe świadectwo.

Co się stanie, jeśli zapomnę o odrobaczeniu psa przed wjazdem do Wielkiej Brytanii?

Pies, który nie przeszedł wymaganego leczenia przeciw tasiemcowi w oknie 24–120 godzin przed wjazdem, może zostać zawrócony, poddany dodatkowym procedurom na granicy albo skierowany na kwarantannę. Zdecydowanie lepiej dopilnować tego terminu z wyprzedzeniem niż liczyć na wyjątek na miejscu.

Czy szczenię lub kocię może podróżować za granicę?

Szczepienie przeciwko wściekliźnie można podać dopiero po ukończeniu 12. tygodnia życia, a od tego momentu musi upłynąć jeszcze 21 dni oczekiwania. W praktyce oznacza to, że najmłodsze zwierzęta mogące legalnie podróżować mają co najmniej około 15 tygodni. Poniżej tego wieku podróż międzynarodowa zgodna z przepisami nie jest możliwa.

Czy zasady mogą się jeszcze zmienić?

Tak – od momentu wprowadzenia Brexitu przepisy dotyczące przewozu zwierząt były już kilkukrotnie aktualizowane, a kolejna istotna zmiana weszła w życie w kwietniu 2026 roku. Zawsze przed planowaną podróżą warto sprawdzić aktualne wytyczne na oficjalnych stronach rządowych oraz skonsultować się z naszym gabinetem.

Jestem obywatelem Polski – czy dotyczy mnie nowe świadectwo zdrowia zwierzęcia zamiast paszportu?

Nie. Zmiana z 22 kwietnia 2026 roku dotyczy zwierząt zamieszkałych w Wielkiej Brytanii, podróżujących do Unii Europejskiej. Polscy opiekunowie podróżujący ze swoim pupilem nadal posługują się unijnym paszportem dla zwierząt domowych, wystawionym przez polskiego lekarza weterynarii, zarówno przy wjeździe do Wielkiej Brytanii, jak i przy powrocie do Polski.

Czy zwierzę z przewlekłą chorobą lub w podeszłym wieku może podróżować?

W wielu przypadkach tak, ale decyzję warto skonsultować indywidualnie z lekarzem weterynarii prowadzącym zwierzę. Długa podróż, zmiana klimatu, stres związany z nowym otoczeniem oraz same formalności graniczne mogą być dodatkowym obciążeniem dla organizmu osłabionego chorobą przewlekłą lub podeszłym wiekiem. Lekarz pomoże ocenić, czy pupil jest w stanie dobrze znieść planowaną trasę, i doradzi, jak się do niej najlepiej przygotować.

Podróż z psem lub kotem do Wielkiej Brytanii i z powrotem do Unii Europejskiej wymaga dziś więcej formalności niż przed Brexitem, ale przy odpowiednim, wczesnym przygotowaniu pozostaje w pełni wykonalna i bezpieczna dla zwierzęcia. Jeśli planują Państwo taki wyjazd i chcieliby dowiedzieć się, jakie badania, szczepienia i dokumenty będą potrzebne w Państwa konkretnej sytuacji, zapraszamy do kontaktu z naszym gabinetem – pomożemy ułożyć realny harmonogram przygotowań i wystawimy niezbędną dokumentację. Umów wizytę — zadzwoń +48 22 823 35 63.